Hoe gaat het nu met mij? (2)

In de tussentijd zijn we druk bezig met KLEURontwikkeling van de nieuwe buurtkerk in het Regentessekwartier in Den Haag (www.KLEURdenhaag.nl):

- Ik kan 1 dag voor KLEUR gaan werken (mogelijk gemaakt door een financieel supportteam).

KLEURpic4- We komen elke woensdagavond met een KLEURkring bij elkaar (we lezen samen een boek over de theologie van het Avontuur) of iemand vertelt over zijn Avontuur met de grote gulle Gever. Het KLEURverhaal (persoonlijk verhaal) vertellen we in de openbare ruimte zodat anderen kunnen meeluisteren (‘Vertrouwen komt door het horen’) :-).

- We hebben een cultuurdocument (de KLEURcode) ontwikkeld en aan het doorontwikkelen. Dit document zou er gedeeltelijk voor kunnen zorgen dat we jaren later nog steeds een gezonde en vitale gemeenschap zouden kunnen zijn.

KLEURpic3- We zijn met twee DROOMteams gestart (deze teams maken korte brainstorm sprintjes). Een team is om het doorontwikkelen van de KLEURcode en het andere team is om de buurt te KLEURen. We zijn aan het kijken om een openbare plek voor de buurt in te richten.

 

KLEURpic2- We hebben een eerste openbare plek, een KLEURkoinonia, voor de buurt georganiseerd. Mensen deelden eten en persoonlijke verhalen. Drie mensen uit de buurt kwamen er op af. Uiteindelijk waren er 17 mensen, alle nieuwe mensen willen op de hoogte blijven van KLEUR. Een goed teken.

 

KLEURpic1- Dit jaar gaan we een structurele openbare plek inrichten. Dit kan een KLEURcafe zijn, een stilteruimte of een wekelijkse laagdrempelige creatieve viering (buurtsamenkomst).

- Ook zijn we bezig om te onderzoeken of we een woongroep (KLEURklooster) in de buurt kunnen starten.

Ik ben dus volop onderweg in het Avontuur.

Voor de rest ga ik als zzp’er aan de slag: ‘Gospelinski‘ – blijde branding door storytelling. Ik ga bedrijven helpen hun verhaal te vertellen door de minimale blijde boodschap (naam, logo, slogan, etc.) of maximale blijde boodschap (van naam bedrijf tot bedrijfsvideo, site, inrichting interieur en inspiratiemomenten voor werknemers om het verhaal steeds meer te gaan belichamen).

Voor zolang de grote gulle Gever mij de adem geeft.

Met KLEURrijke groet,

Marcel

 

Hoe gaat het nu met mij?

Tsja, wat zal ik zeggen… Check echt ff het E-book ’17001 uur naast een rolstoel’ , je kan hem tenslotte gratis downloaden… :-) de laatste hoofdstukken geven een, denk ik, bevredigend antwoord… zo niet, laat het weten…

Voor mensen met minder mantelzorg-geduld :-), hier een aantal samenvattende updates:

  • Ik ben dankbaar voor alle aandacht (het verwarmt mijn hart)
  • Het gezien worden helpt mij in het hele rouwproces
  • Ik mis haar verschrikkelijk, haar speelse nabijheid
  • (zie hoofdstukken ‘dood en opstanding’, ‘de beloning’, ‘terugkeer met het elixer’)
  • Ik ben gaan schrijven om te verwerken (zie E-book ’17001 uur naast een rolstoel’)
  • Ik rouw nog steeds, ik probeer zo eerlijk mogelijk te zijn over alle beelden en gevoelens van lijden, zorgen
  • Ik ben opgelucht (ze is vrij en veilig)
  • Mijn toekomst is nog steeds onzeker
  • Ik ben niet meer alleen in ‘de ruimte aan het ademen’, maar ben volop in beweging met www.haagsestadswijngaard.nlwww.kleurdenhaag.nlwww.imaginator.nl
  • Het voorbeeld van mijn madre leert mij om steeds weer vanuit een basis van vertrouwen, liefde en hoop te leven, steeds weer in overgave aan het grotere liefdesverhaal
  • Ik heb stichting ’17001′ opgericht
  • (om voort te zetten wat ik naast mijn madre heb geleerd: trainen, inspireren en coachen van ‘volgers’ die groeien in sterk vertrouwen, vasthoudende liefde en gespannen hoop zelfs tegen de klippen van het leven op)

Zo sta ik nu een beetje in het leven, volop in beweging, met oog voor het grote in de kleine dingen. Een beetje zoals de grote filosoof Augustinus het verwoordde: ‘Duidelijkheid in de essentie, ruimte voor het twijfelachtige en liefde in alles’ (vrij vertaald).

Bless u all.

Marcel

Ps: mocht je nog met onbeantwoorde vragen zitten? Reageer hieronder ff, ik zal proberen te antwoorden.

Bekijk film ‘Corpus Mama’

slideshow9

Thx mensen, voor alle lieve reacties. Mijn hart is echt geraakt door de aandacht. Ik zie hierin een mooi symbool van hoe de grote gulle Gever zich vol aandacht naar mij buigt. Het grotere verhaal, dat ik ook samen met mijn madre gedeeltelijk mag belichamen.

Voor degenen die de film hebben gemist, beleef het avontuur van mijn ‘madre’ en ik. Bekijk de film ‘Corpus Mama’

Download ook het gratis E-book ’17001 uur naast een rolstoel’, het verslag van het avontuur. Hoe we steeds weer op die plek van vertrouwen, liefde en hoop konden komen. En vertel me vooral ‘avontuurlijk’ wat je van het E-book vond op 17001@gmail.com. Zou leuk zijn.

Mijn madre was een bijzonder mens, zo speels, zo jong van hart gebleven.

Check hier ook uitzending vanaf 03:00 op Radio 1 ‘Dit is de nacht’ van 13 mei waar ik over mijn mantelzorg-avontuur praat.

‘Corpus Mama’ dinsdag 13 mei 23:00 uur Ned 2

‘Corpus Mama’ Een film van 55 minuten over mantelzorg en meer

Corpus Mama over Marcel van Dam en zijn 18,5 jaar mantelzorg

18 jaar, 4 maanden, 6 dagen en 3 uur zorgde Marcel voor zijn verlamde moeder. Omgerekend meer dan 17001 uur. De laatste twee jaar volgde maker Jan Willem den Bok (EO) hem en filmde van zeer nabij hoe hij zijn mantelzorg vormgaf.

Onlangs overleed Marcels moeder. Zijn taak als mantelzorger is volbracht…Wat heeft deze lange tijd van zorgen met hem gedaan?
Hoe heeft hij het op kunnen brengen? En wat is na deze kruisweg nog over van zijn eigen leven?
Deze unieke film biedt een intiem beeld van Marcels gang met zijn moeder, een weg die hij moest gaan.
De mantelzorg voor zijn moeder kostte Marcel veel: zijn baan, de relatie met zijn vriendin, de droom op een dag nog te trouwen en vader te worden.
Daarmee stuit de film op het verhaal van de eenzame en uitputtende kant van mantelzorg. Marcel koos bewust voor een leven in de schaduw. ‘Ik kon niet anders’, zegt hij zelf, ‘de zorg voor mijn moeder beschouw ik als een opdracht van liefde. Niet alleen liefde als zoon voor mijn moeder, maar ook als een liefdesopdracht van God.’

De film is zeer intiem gemaakt, vaak met Marcel zittend en zorgend aan het ziekbed. Liefdevolle mantelzorg blijkt in dit verhaal niet altijd rooskleurig. Vaak is het beklemmend en veeleisend. Hoe houd je dat vol? Hoe houd je ruimte voor jezelf? En kunnen we dit offer van iedereen vragen nu bezuinigingen op de zorg daar wel toe zouden kunnen leiden?

Meer info over de film ‘Corpus Mama’

‘Corpus Mama’ in in TV-gids Visie, KRO Mikro-gids en VPRO-gids

visiefotovpro-gidsvpro-gids2

 

17001 uur, mijn avontuur als mantelzorger

Mijn naam is Marcel van Dam. marcelIk heb 18,5 jaar voor mijn ‘madre’ (haar naam op Facebook) als mantelzorger gezorgd, gemiddeld zo’n 20 uur in de week. Bij elkaar opgeteld ongeveer 17797 uur. Ik heb het met ’17001′ naar beneden afgerond. De ’1′ wijst er op een speelse manier op dat het meer dan 17000 uren waren. Mijn madre en ik zijn door de jaren heen blijven spelen. Deze site is een creatieve manier om mijn avontuur te verwerken. Mijn moeder heeft een beroerte gekregen. Ik ben erbij, toen het kopje uit haar handen valt. Ze raakt halfzijdig verlamd, en kan niet goed meer praten. Ze heeft 18,5 jaar in een verpleeghuis gewoond. Ik was voor mijn madre een buddie, praktisch en geestelijk.

  • FRAGMENT Hoofdstuk 1 – De uitnodiging tot een avontuur
  • ’17001 uur naast een rolstoel’ – Marcel van Dam [gratis E-book]

We hebben de rampplek madrebewoonbaar proberen te maken. Het was een moeilijke reis, maar het is gelukt. Ondanks haar beperkingen (ook nog half blind en laatste oog 30 % zicht) was ze niet depressief, en ook niet aan de anti-depressiva. Ze bleef zo speels en jong van hart. Wat een wonderlijke vrouw. Dit is een verslag van een avontuur en de verwerking van een ‘godservaring’ door film en e-book. We bleven al worstelend met het leven vol van sterk vertrouwen, gespannen hoop en vasthoudende liefde. Wat een bijzonder avontuur hebben we beleefd. Deze site is een gedeeltelijk verslag van dat avontuur. Met dank aan mijn zussen Sonja, Hilda en broer Peter. We hebben allemaal onze unieke bijdrage geleverd. Ook al bezat onze madre niet veel meer en kon ze niet veel. Ze werd geliefd en was waardevol.